«Εδώ μεγαλώσαμε, εδώ επιστρέφουμε»

Υπάρχουν παραλίες που τις επισκέπτεσαι μία φορά και υπάρχουν εκείνες που γίνονται κομμάτι της ζωής σου. Δεν τις ξεχωρίζεις μόνο για τα καθαρά νερά, τη χρυσή άμμο ή το καλοκαιρινό τοπίο, αλλά γιατί εκεί άφησες τις πιο όμορφες αναμνήσεις σου.

Εκεί έμαθες να κολυμπάς, εκεί γνώρισες φίλους, εκεί ερωτεύτηκες, εκεί επέστρεψες με τα παιδιά σου πολλά χρόνια αργότερα. Στην Αργολίδα, κάθε παραλία κρύβει μια προσωπική ιστορία και για τους κατοίκους της περιοχής η επιλογή της αγαπημένης τους ακτής μοιάζει περισσότερο με εξομολόγηση παρά με απλή προτίμηση.

Το Argolida Planet άκουσε ανθρώπους από κάθε γωνιά του νομού και γρήγορα έγινε φανερό πως πίσω από κάθε όνομα παραλίας υπήρχε μια ολόκληρη ζωή. Η Μαρία χαμογελά μόλις ακούει τη λέξη Τολό. «Εκεί μεγάλωσαν τα παιδιά μου. Κάθε καλοκαίρι λέμε ότι θα πάμε αλλού, αλλά πάντα επιστρέφουμε. Είναι σαν να αφήνουμε κάτι δικό μας εκεί και να το βρίσκουμε ξανά τον επόμενο χρόνο», λέει, κοιτώντας φωτογραφίες από οικογενειακές διακοπές που έχουν γεμίσει ήδη πολλά άλμπουμ.

Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, ο Γιώργος από το Ναύπλιο δεν αλλάζει την Καραθώνα με καμία άλλη. Δεν μιλά πρώτα για τη θάλασσα αλλά για τις στιγμές. «Πηγαίνω νωρίς το πρωί, πριν γεμίσει κόσμο. Η θάλασσα είναι ήρεμη, ακούγονται μόνο τα κύματα και για λίγη ώρα νιώθω ότι όλος ο κόσμος σταματά. Αυτή η ηρεμία είναι ο λόγος που επιστρέφω κάθε καλοκαίρι», εξηγεί, περιγράφοντας μια καλοκαιρινή συνήθεια που κρατά δεκαετίες.

Στην Ερμιονίδα, η Λεπίτσα έχει αποκτήσει τη δική της ξεχωριστή θέση στις καρδιές των κατοίκων. Η Ελένη δεν χρειάζεται πολλά λόγια για να εξηγήσει γιατί. «Εκεί ξεκουράζομαι πραγματικά. Αφήνω το κινητό στην τσάντα, ακούω μόνο τη θάλασσα και όταν φεύγω αισθάνομαι ότι έχω αφήσει πίσω όλη την ένταση της ημέρας», λέει, αποδεικνύοντας πως πολλές φορές μια παραλία γίνεται το προσωπικό καταφύγιο ενός ανθρώπου.

Ο Νίκος μεγάλωσε στο Δρέπανο και πλέον ζει στην Αθήνα. Κάθε επίσκεψη στο χωριό του μοιάζει με επιστροφή στα παιδικά του χρόνια. «Εδώ, στην Πλάκα, έμαθα να ψαρεύω με τον πατέρα μου, εδώ έκανα τις πρώτες βουτιές και σήμερα έρχομαι με τα παιδιά μου. Οι εικόνες αλλάζουν, αλλά τα συναισθήματα μένουν ίδια», λέει, καθώς βλέπει τα παιδιά του να απολαμβάνουν το νερό στην αγαπημένη του παραλία.

Για την Αναστασία, η παραλία Κουβέρτα δεν είναι απλώς μια ακόμη επιλογή στον χάρτη της Ερμιονίδας. Είναι η απόδρασή της. «Εγώ προσωπικά, δεν χρειάζομαι ξαπλώστρες ούτε μουσική. Μια πετσέτα, η θάλασσα και λίγες ώρες ησυχίας αρκούν για να θυμηθώ γιατί αγαπώ τόσο πολύ το καλοκαίρι», αναφέρει, δίνοντας μια διαφορετική διάσταση στην έννοια της ξεκούρασης.

Από το Κιβέρι, την Καραθώνα και το Τολό, μέχρι το Κονδύλι, το Γιαλάσι και τη Λεπίτσα και τις υπόλοιπες γνωστές και άγνωστες ακτές της Αργολίδας, οι κάτοικοι δεν επιλέγουν μόνο μια όμορφη παραλία. Επιλέγουν τον τόπο όπου έζησαν τα πιο ξέγνοιαστα καλοκαίρια τους, όπου γέλασαν, όπου δημιούργησαν οικογένειες, όπου επέστρεψαν ξανά και ξανά χωρίς να κουραστούν ποτέ.

Ίσως τελικά η αγαπημένη παραλία να μην είναι εκείνη που συγκεντρώνει τα περισσότερα βραβεία ή τις περισσότερες φωτογραφίες στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι εκείνη που, κάθε φορά που τη βλέπεις, σου θυμίζει ότι το καλοκαίρι στην Αργολίδα δεν βρίσκεται μόνο στα γαλάζια νερά και στις χρυσές αμμουδιές, αλλά στις αναμνήσεις, στους ανθρώπους και στις στιγμές που μένουν ζωντανές, ακόμη κι όταν τελειώσει η καλύτερη εποχή του χρόνου.