«Αν το ήξερα, θα είχα σκοτώσει εγώ ο ίδιος το παιδί μου»

Ήταν μια υπόθεση που σόκαρε ολόκληρη την Ελλάδα και έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για τα δύο εγκλήματα που διαδέχθηκαν το ένα το άλλο, αλλά και για όσα συνέβησαν αργότερα μέσα στη δικαστική αίθουσα.

Ένας πατέρας έχασε τον 14χρονο γιο του με φρικτό τρόπο στη Μάνη και λίγες ημέρες αργότερα αποφάσισε να πάρει εκδίκηση. Το δεύτερο έγκλημα γράφτηκε στους Μύλους Αργολίδας.

Όλα ξεκίνησαν το Πάσχα του 1983, σε κωμόπολη της Μάνης. Μετά το οικογενειακό τραπέζι, ο 14χρονος βγήκε για μια βόλτα και συνάντησε τον 23χρονο Η.Κ. Οι δυο τους απομακρύνθηκαν από τον οικισμό και κατέληξαν κοντά σε ένα ρέμα.

Εκεί, σύμφωνα με όσα ομολόγησε αργότερα ο 23χρονος, επιχείρησε να προσεγγίσει σεξουαλικά το παιδί. Ο 14χρονος αντέδρασε, ακολούθησε συμπλοκή και ο Η.Κ. άρπαξε έναν τσιμεντόλιθο, χτυπώντας τον ανήλικο επανειλημμένα στο κεφάλι.

Πιστεύοντας ότι ήταν νεκρός, έριξε το σώμα του στο νερό. Η ιατροδικαστική εξέταση αποκάλυψε όμως ότι το παιδί ζούσε ακόμη και πέθανε από πνιγμό.

Το ίδιο βράδυ το σώμα του εντοπίστηκε και ο 23χρονος συνελήφθη. Μετά από πολύωρη ανάκριση ομολόγησε τη δολοφονία, προκαλώντας κύμα οργής στην τοπική κοινωνία.

Οι Αρχές αποφάσισαν να τον μεταφέρουν στις φυλακές Τίρυνθας, στην Αργολίδα. Ο κρατούμενος ταξίδευε με λεωφορείο του ΚΤΕΛ, συνοδευόμενος από δύο χωροφύλακες. Η πληροφορία της μεταφοράς, όμως, έφτασε στον 40χρονο πατέρα του 14χρονου.

Μαζί με τα δύο αδέλφια του ακολούθησε το λεωφορείο. Όταν έγινε στάση στους Μύλους Αργολίδας, ανέβηκε μέσα, ακινητοποίησε με όπλο τους χωροφύλακες και πλησίασε τον άνθρωπο που είχε σκοτώσει το παιδί του.

Τον πυροβόλησε δύο φορές στο κεφάλι.

Στη συνέχεια παραδόθηκε στις Αρχές και οδηγήθηκε στη φυλακή.

Οι Αρχές φοβούνταν ότι η δεύτερη δολοφονία θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή μιας αιματηρής βεντέτας ανάμεσα στις δύο οικογένειες. Εκείνος που έβαλε τέλος σε αυτά τα σενάρια ήταν ο ίδιος ο πατέρας του 23χρονου, ο οποίος όχι μόνο δεν μίλησε για εκδίκηση, αλλά προκάλεσε αίσθηση με όσα δήλωσε για τον άνθρωπο που είχε σκοτώσει τον γιο του:

«Είχε δίκιο που σκότωσε τον γιο μου. Θα πάω να τον φιλήσω αν μπορέσω στο δικαστήριο».

Ενάμιση χρόνο αργότερα έκανε πράξη όσα είχε πει. Τον Οκτώβριο του 1984 βρέθηκε στο Κακουργιοδικείο της Τρίπολης και κατέθεσε υπέρ του 40χρονου. Η μαρτυρία του ήταν από τις στιγμές που σημάδεψαν τη δίκη:

«Και τα δύο εγκλήματα ήταν άδικα. Άδικα πήγε ο μικρός, άδικα και ο δικός μου γιος. Τώρα πρέπει εμείς οι δύο οικογένειες να κλείσουμε τις πληγές μας, να ξεχάσουμε και να ζήσουμε στο ίδιο χωριό. Το παιδί μου, όταν σκότωσε τον μικρό, ήταν μεθυσμένο, μπορεί να το είχαν ποτίσει και ναρκωτικά.

Του δίνω 60% δίκιο που σκότωσε τον γιο μου και 40% άδικο. Αλλά σας λέω, κύριοι δικαστές, ότι αν ήξερα ότι ο γιος μου σκότωσε τον μικρό, θα είχα σκοτώσει εγώ ο ίδιος το παιδί μου. Τώρα ας μας κρίνει όλους ο Θεός».

Στη δίκη δεν υπήρχε κανένας μάρτυρας κατηγορίας. Όλοι όσοι κατέθεσαν, υπερασπίστηκαν τον πατέρα που πήρε εκδίκηση για τον θάνατο του γιού του. Ο 40χρονος καταδικάστηκε σε δύο χρόνια, επτά μήνες και δέκα ημέρες φυλάκισης.

Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση, περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί στο δικαστήριο ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και επευφημίες. Την επόμενη ημέρα, ένας τίτλος στις εφημερίδες αποτύπωνε το κλίμα μιας υπόθεσης που είχε συγκλονίσει τη χώρα: «Η Μάνη χειροκροτεί το φονιά».