Ιστορική δικαίωση για το Άργος
Το ΣτΕ επιβάλλει στο Δημόσιο τη σωτηρία των διατηρητέων κτιρίων
Μια σημαντική εξέλιξη για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς του Άργους φέρνει η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία δικαιώνει την επίμονη προσπάθεια των πολιτών του Άργους να σωθούν ιστορικά κτίρια που επί χρόνια παραμένουν εγκαταλελειμμένα.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» (16/11/2025), το ανώτατο δικαστήριο αναγνωρίζει ότι το Δημόσιο έχει καθήκον να αναλάβει τη συντήρηση και αποκατάσταση διατηρητέων κτιρίων όταν οι ιδιοκτήτες τους αδυνατούν ή αμελούν να προβούν στις απαιτούμενες εργασίες.
Η δικαστική μάχη των κατοίκων
Η υπόθεση αφορά τέσσερα ιστορικά διατηρητέα κτίρια στο Άργος, για τα οποία τα συναρμόδια υπουργεία (Πολιτισμού, Περιβάλλοντος, Ενέργειας) δεν είχαν προχωρήσει σε καμία ενέργεια διάσωσης, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των κατοίκων.
Με νομικό εκπρόσωπο τον Βασίλη Δωροβίνη, οι κάτοικοι προσέφυγαν στο ΣτΕ ζητώντας την ακύρωση της κυβερνητικής αδράνειας, μετά από επίσημη επιστολή που είχαν καταθέσει ήδη από το 2021, χωρίς ποτέ να λάβουν απάντηση.
Τα τέσσερα κτίρια που βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης
Τα μνημεία που παραμένουν επί χρόνια ασυντήρητα και με σοβαρές φθορές είναι:
Η οικία Σπυρίδωνα Τρικούπη, πατέρα του Χαρίλαου Τρικούπη
Η οικία του Στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη, απέναντι από τον Άγιο Ιωάννη
Η οικία του Στρατηγού Δημητρίου Τσώκρη, εμβληματικής μορφής της περιοχής
Η οικία της προεπαναστατικής οικογένειας Βλάσση, στην πλατεία Αγίας Αικατερίνης
Παρά την ιστορική και αρχιτεκτονική τους αξία, τα κτίρια εμφανίζουν επικίνδυνες φθορές, με την στατική τους επάρκεια να απειλείται.
Τι ορίζει η απόφαση–σταθμός του ΣτΕ
Το ΣτΕ έκρινε ότι:
Η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί συνταγματική υποχρέωση της Πολιτείας.
Το Κράτος δεν μπορεί να παραμένει αδρανές όταν διατηρητέα κτίρια βρίσκονται σε κίνδυνο.
Όταν οι ιδιοκτήτες αδυνατούν ή δεν επιθυμούν να προχωρήσουν σε συντήρηση, η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει δράση.
Σε περιπτώσεις επείγοντος, το κράτος πρέπει να προχωρά άμεσα σε εργασίες διάσωσης, και στη συνέχεια να διεκδικεί τα έξοδα από τους ιδιοκτήτες, εφόσον προβλέπεται.
