«Καθρέφτες των καιρών»

Θεατρική παράσταση αφιερωμένη στον Γιάννη Πανούση στο Ε. Σ. Κ. Ο. Ε. Κορίνθου

 Η θεατρική παράσταση «Καθρέφτες των καιρών», βασισμένη σε μια ιδέα της εθελόντριας Γκέλης Ντηλιά, παρουσιάστηκε ενώπιον κοινού στις 30/05/2025. Η παράσταση αφιερώθηκε στον εγκληματολόγο κ. Γιάννη Πανούση, ο οποίος και παρέστη. Καταγόμενος από τον Νομό Κορίνθου, στο παρελθόν έχει διατελέσει Πρύτανης Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και Υπουργός Προστασίας Πολίτη. Με τον δικό του τρόπο αγωνίζεται δυναμικά και αδιάλειπτα για έναν καλύτερο κόσμο, άλλοτε προειδοποιώντας και άλλοτε στηλιτεύοντας τα κακώς κείμενα, με σκοπό να ενεργοποιήσει και να προβληματίσει τους πολίτες.

«Οι άφιλτροι», μια ομάδα οκτώ κρατουμένων αποφάσισαν να δεσμευτούν και να αξιοποιήσουν δημιουργικά τον χρόνο τους, συμμετέχοντας στη θεατρική παράσταση, η  οποία γράφτηκε και υποστηρίχτηκε σκηνοθετικά, σκηνογραφικά και με τη μουσική επιμέλεια της εθελόντριας. Γράφτηκαν «Δεκαεπτά καθρεφτικοί αντίλογοι στη σύγχρονη Βαβέλ και δυο χορικά» που λειτούργησαν ως «δίπολα, εφαπτόμενες και παράλληλες διηγήσεις για οκτώ συνομιλούντες». Οι στόχοι ήταν αφενός να συζητηθούν οι μεγάλες αξίες της ζωής ως θεμελιώδη και υποδηλωτικά δίπολα (αρετή-κακία) και αφετέρου να τεθούν ξανά επί τάπητος αρχέγονα υπαρξιακά ερωτήματα (ζωή-θάνατος).

Μεταξύ πρώτου και δευτέρου μέρους και στον επίλογο, δυο χορικά ενέτειναν την αναζήτηση του νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης, όπως ακριβώς συνέβαινε και στην αρχαία τραγωδία και προέτρεψαν σε περισυλλογή. Απαγγέλθηκαν δυο ποιήματα της εθελόντριας, εκ των οποίων το πρώτο γράφτηκε κατά την διάρκεια των προβών, ενώ το δεύτερο προήλθε από την ποιητική συλλογή της  «Το στίγμα των βάλτων» – Ποιήματα της Φυλακής (εκδ. ΑΩ).

Έχοντας την αμέριστη υποστήριξη του Διευθυντή του Ε.Σ.Κ.Ο.Ε. Κορίνθου κ. Σταύρου και του αρχιφύλακα κ. Μίχου καθώς και των σωφρονιστικών υπαλλήλων, οι 8 έγκλειστοι Νίκος, Δημήτρης, Θοδωρής, Τζάνα, Παναγιώτης, Πατάπιος, Νίκος Σ. και Βλάσης, κατάφεραν ύστερα από εντατικές πρόβες, να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των ρόλων τους μέσα σε ένα πολύ υποστηρικτικό κλίμα, το οποίο αποτελεί βασική προϋπόθεση για οτιδήποτε υλοποιείται εντός του κλειστού χώρου μιας Φυλακής, που δεν αποτελεί μόνο χώρο εγκλεισμού αλλά και πολιτισμού.

Ατομικές προσκλήσεις εστάλησαν σε περιορισμένο αριθμό θεατών, στους οποίους περιλαμβάνονταν άτομα των Γραμμάτων και Τεχνών και επιχειρηματίες που ταξίδεψαν επί τούτου καθώς και μέλη των οικογενειών των κρατουμένων, τα οποία ήρθαν από μακριά για να βιώσουν μαζί με τους δικούς τους μια εμπειρία διαφορετική από αυτή του επισκεπτηρίου.

Όπως λέει και η ατάκα ενός διαλόγου, «Το φως δεν είναι ο στόχος που πρέπει να φτάσουμε. Είναι το μέσο για να φωτιστούμε.» Στους σκοτεινούς καιρούς που διανύουμε η αναζήτηση του φωτός είναι επιβεβλημένη.