Στεγνές βρύσες, εξαντλημένη υπομονή
Η Προσύμνη Αργολίδας περνά μία από τις δυσκολότερες περιόδους των τελευταίων ετών, καθώς οι κάτοικοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με δέκα συνεχόμενες ημέρες χωρίς νερό, μέσα στο κατακαλόκαιρο. Οι στεγνές βρύσες, η αδυναμία κάλυψης ακόμη και των πιο βασικών αναγκών και η αβεβαιότητα για το πότε θα αποκατασταθεί η υδροδότηση δημιούργησαν ένα εκρηκτικό κλίμα στο χωριό, με την αγανάκτηση να ξεχειλίζει.
Οι κάτοικοι περιγράφουν στο Argolida Planet μια καθημερινότητα που, όπως λένε, «δεν αρμόζει στο 2026». Αναφέρουν ότι αναγκάζονται να μεταφέρουν δοχεία με νερό, να περιορίζουν ακόμη και την προσωπική τους υγιεινή, ενώ ηλικιωμένοι, οικογένειες με μικρά παιδιά και εργαζόμενοι προσπαθούν να ανταπεξέλθουν σε συνθήκες που χαρακτηρίζουν απαράδεκτες.
«Μας ξέχασαν. Δεν μπορεί ένα ολόκληρο χωριό να ζει 10 μέρες χωρίς νερό και κανείς να μην δίνει μια ουσιαστική λύση. Ζητάμε το αυτονόητο, όχι κάποια χάρη», λέει χαρακτηριστικά αγρότης της περιοχής, αποτυπώνοντας το κλίμα που επικρατεί.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν, δεν εμφανίστηκε τώρα. Αντίθετα, αποτελεί μία κατάσταση που επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε καλοκαίρι, όμως αυτή τη φορά η διάρκεια της διακοπής έφερε τους κατοίκους στα όριά τους.
«Η υπομονή μας τελείωσε. Κάθε χρόνο ακούμε υποσχέσεις, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν μπορούμε να ζούμε με την αγωνία αν θα έχουμε νερό για να πιούμε, να πλυθούμε ή να μαγειρέψουμε. Αυτή δεν είναι ζωή», τονίζει με παράπονο μια ηλικιωμένη νοικοκυρά.
Ιδιαίτερα έντονη είναι και η κριτική που ασκείται προς τη δημοτική αρχή, με πολλούς να ζητούν άμεσες απαντήσεις και μόνιμες λύσεις. «Πού είναι ο Δήμος; Πού είναι οι υπεύθυνοι; Δεν γίνεται να περνούν δέκα ημέρες και να μην έχει λυθεί ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα. Αν αυτό συνέβαινε στην πόλη, θα είχε ήδη αντιμετωπιστεί. Εμείς γιατί πρέπει να είμαστε μόνιμα “ριγμένοι”;», αναφέρει άλλος κάτοικος της περιοχής, εκφράζοντας την έντονη δυσαρέσκεια πολλών συγχωριανών του.
Το αίσθημα της εγκατάλειψης κυριαρχεί πλέον στην Προσύμνη. Οι κάτοικοι δηλώνουν πως δεν αντέχουν να βιώνουν ξανά και ξανά το ίδιο πρόβλημα, ιδιαίτερα σε ημέρες όπου οι θερμοκρασίες δοκιμάζουν ανθρώπους και υποδομές.
«Το χωριό διψάει. Δεν θέλουμε άλλες εξηγήσεις ούτε άλλες υποσχέσεις. Θέλουμε να ανοίγουμε τη βρύση και να τρέχει νερό, όπως συμβαίνει σε κάθε σύγχρονη κοινωνία. Το νερό είναι δικαίωμα και όχι πολυτέλεια», καταλήγουν, ζητώντας οριστική λύση σε ένα πρόβλημα που, όπως λένε, δεν μπορεί να συνεχίσει να αντιμετωπίζεται ως μια «συνηθισμένη καλοκαιρινή δυσκολία».
