Οι Επτά Πυραμίδες της Αργολίδας (+Εντυπωσιακό Drone)

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν πυραμίδες. Το ερώτημα είναι γιατί οι αρχαίοι Έλληνες κατασκεύασαν μικρές, όπως θα δούμε παρακάτω, πυραμίδες.

Η απάντηση είναι απλή. Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν υπέρ του μέτρου στην τέχνη και απεχθάνονταν την χλιδή και την υπερβολή στο μέγεθος των αρχιτεκτονικών έργων των ανατολίτικων λαών – όπως των Αιγυπτίων και των Βαβυλωνίων.

Επίσης, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία, οι πυραμίδες στην Ελλάδα μάλλον ήταν τύμβοι, χωρίς να αποκλείονται οι θεωρίες ότι ήταν βωμοί ή αστρονομικά παρατηρητήρια ή μικρά φρούρια ή κέντρα μετάδοσης σημάτων με φωτιά.

Άλλωστε, τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, γιατί αν οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τις πυραμίδες ως τύμβους σημαντικών προσώπων, τότε θα ανέγραφαν τα ονόματά τους ή θα έδιναν στοιχεία για τα πρόσωπα αυτά. Επίσης, θα ανευρίσκονταν δεκάδες πυραμίδες στην Ελλάδα.

Εκτός αν πράγματι υπήρχαν δεκάδες πυραμίδες, αλλά κατεστράφησαν από τους ξένους κατακτητές ή γκρεμίστηκαν και τα συντρίμμιά τους έχουν καλυφθεί από χώμα και βλάστηση. Έτσι, δεδομένου ότι ήταν μικρές, είναι δύσκολο να εντοπιστούν τα καταχωνιασμένα ερείπιά τους.

Η πυραμίδα του Ελληνικού

Στην Ελλάδα η γνωστότερη πυραμίδα είναι η «πυραμίδα του Ελληνικού». Βρίσκεται στο σημερινό χωριό Ελληνικό, κοντά στον δρόμο που συνέδεε στην αρχαιότητα το Άργος με την Τεγέα.

Η πυραμίδα αυτή δεν περιγράφεται από τον περιηγητή Παυσανία (ο Παυσανίας ήταν από την ελληνική αποικία Μαγνησία της Μ. Ασίας και έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ.). Είναι παράδοξο το γεγονός ότι ο Παυσανίας αναφέρεται σε άλλη πυραμίδα της Αργολίδος, λίγο έξω από το σημερινό Λυγουριό.


Οι διαστάσεις της «πυραμίδος του Ελληνικού» είναι: βόρεια και νότια πλευρά = 12. 6 μέτρα – έκαστη, ανατολική και δυτική πλευρά = 14. 5 μέτρα – έκαστη. Το ύψος της πυραμίδος είναι 3. 4 μέτρα, αν και το αρχικό ύψος της θεωρείται πως ήταν 3. 6 μέτρα. Το κεντρικό δωμάτιο της πυραμίδος έχει διαστάσεις 7. 1 τετραγωνικά μέτρα.

Μελέτες που έγιναν από το κέντρο αρχαιομέτρησης του ινστιτούτου «Δημόκριτος», τον καθηγητή της Ακαδημίας Αθηνών Π. Θεοχάρη, τον καθηγητή του κέντρου ερεύνης αστρονομίας και εφηρμοσμένων μαθηματικών Ι. Λυριτζή, το εργαστήριο αρχαιομέτρησης του φυσικού τμήματος του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου της Σκοτίας με τον καθηγητή R. G. Galloway και τις επιστημονικές ομάδες των παραπάνω ιδρυμάτων (δημοσίευση: 9 – 2 – 1995), χρονολόγησαν – με την μέθοδο της οπτικής θερμοακτινοβολήσεως – την πυραμίδα αυτή στο 2720 π.Χ. !!! Άρα, η «πυραμίδα του Ελληνικού» οικοδομήθηκε 100 έτη πριν την πρώτη πυραμίδα της Αιγύπτου (πυραμίδα του Ζόζερ, 2620 π.Χ.) και 170 έτη πριν την πυραμίδα του Χέοπα (2550 π.Χ.)! Κάτω από την βόρεια πλευρά της «πυραμίδος του Ελληνικού» βρέθηκαν αγγεία που χρονολογήθηκαν στο 3000 π.Χ. !!!

Ο Παυσανίας δεν αναφέρει την πυραμίδα, αλλά σημειώνει πως στην περιοχή υπήρχαν «πολυάνδρια», δηλαδή ομαδικοί τάφοι. Αυτό ενισχύει την άποψη ότι δεν αναφέρεται στην πυραμίδα γιατί την εντάσσει στους τάφους. Με άλλα λόγια, η πυραμίδα ήταν τάφος. Άλλωστε και στην αρχαία Αίγυπτο οι πυραμίδες ήταν τύμβοι των Φαραώ.

Άλλοι μελετητές υποστηρίζουν ότι η πυραμίδα χρησιμοποιείτο για να στέλνουν μηνύματα με σήματα φωτιάς σε απομακρυσμένα σημεία. Δηλαδή την χρησιμοποιούσαν ως επικοινωνιακό κέντρο. Αυτό σίγουρα θα ήταν χρήσιμο σε περιόδους πολέμου.

Κατά άλλους μελετητές, η πυραμίδα ίσως ήταν ένα αστρονομικό παρατηρητήριο. Ο Αμερικανός αρχαιολόγος L. E. Lord υποστήριξε ότι η πυραμίδα ήταν ένα μικρό φρούριο, ενώ ο Β. Κατσιαδράμης υποστήριξε ότι ήταν ένας μικρός βωμός όπου γίνονταν θυσίες (φυσικά ζώων, αφού στην αρχαία Ελλάδα δεν γίνονταν ανθρωποθυσίες).

Πυραμίδα Κρυάβρυσης

Οι πυραμίδες του Κτενιά

Στη διαδρομή από το Ελληνικό προς το όρος Κτενιάς, συναντάμε τα οικοδομικά σπαράγματα δύο πυραμίδων, στην περιοχή Ελληνικάκι και σε έναν λόγγο πριν το χωριό Κρυάβρυση, αριστερά του δρόμου, και την βάση άλλης μιας σε ένα πλάτωμα δεξιά πριν το χωριό Τουρνίκι. Προφανώς, περιλαμβάνονται μαζί με την Πυραμίδα του Ελληνικού στα «πολυάνδρια» που αναφέρει ο Παυσανίας. Σημειωτέον ότι από το Τουρνίκι υπάρχει δρόμος που βγαίνει κατευθείαν στη Νεστάνη Αρκαδίας.

Πυραμίδα Τουρνίκι

Η πυραμίδα της Δαλαμανάρας

Στα δεξιά του δρόμου από το Άργος προς την Επίδαυρο, ο Παυσανίας αναφέρει και μια άλλη πυραμίδα. Είναι η «πυραμίδα της Δαλαμανάρας».. Η πυραμίδα αυτή ήταν διακοσμημένη εξωτερικά με σκαλισμένες κυκλικές ασπίδες. Κάποιοι μελετητές συνδέουν την διακόσμηση με τις ασπίδες με το γεγονός – που αναφέρει η παράδοση – της μάχης του βασιλιά της Τίρυνθας (αρχαία πόλη της Αργολίδος), Προίτου και του Ακρισίου, βασιλιά του Άργους. Η μάχη έληξε ισόπαλη και οι δύο βασιλείς υπέγραψαν συνθήκη ειρήνης. Στην μάχη αυτή λέγεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά ασπίδες. Άρα, αν η πυραμίδα με τις διακοσμημένες ασπίδες συνδέεται με την παράδοση αυτή, τότε οικοδομήθηκε πριν τον 16ο αιώνα π.Χ. Τα συντρίμμιά της πυραμίδος ανακαλύφθηκαν από τον αρχαιολόγο W. M. Leake το 1806. Έκτοτε, όμως, χάθηκαν τα ίχνη της.

Η Πυραμίδα του Λυγουριού

Η πυραμίδα αυτή βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Αραχναίο (από Άργος προς Επίδαυρο) με διαστάσεις 14×12 μέτρα περίπου.Έχει χρονολογηθεί (με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας) στο 2100 π.Χ.Ο Παυσανίας δεν αναφέρει τίποτα για το κτίσμα και η πρώτη αναφορά που έχουμε, είναι από την “Γαλλική Επιστημονική Αποστολή στον Μοριά”.

Οι πρώτες ανασκαφές διενεργήθηκαν στις 9 – 18 Δεκεμβρίου του 1936 και στις 1 – 9 Αυγούστου του 1937 υπό την διεύθυνση του Αμερικανού αρχαιολόγου Ρ. Σκράντον. Οι διαστάσεις της πυραμίδας του Λιγουριού δείχνουν καθαρά την ομοιότητα σε τύπο και πιθανώς σε χρήση, με την πυραμίδα του Ελληνικού.

Η πυραμίδα σήμερα είναι σχεδόν ισοπεδωμένη. Όπως βλέπουμε και στην φωτογραφία δεξιά, ελάχιστες πέτρες έχουν μείνει στην θέση τους για να δείχνουν το αρχιτεκτονικό της σχήμα.

Οι υπόλοιπες πέτρες της οικοδομής (ψαμμίτης λίθος) χρησιμοποιήθηκαν στο χωριό Λιγουριό για χτίσιμο άλλων άλλων κατασκευών ενώ μερικές είναι εντοιχισμένες στην παρακείμενη Βυζαντινή εκλησία της Αγίας Μαρίνας.

Ανάμεσα στα ευρήματα της ανασκαφής της Αμερικανικής σχολής Αρχαιολογίας το 1937, περιλαμβάνεται κι ένας λίθινος πέλεκυς της νεολιθικής εποχής (ηλικίας πριν το 3000 π.Χ.), ενώ ο Λ. Λορντ (L. Lord – διευθυντής της Αμερικανικής αποστολής) χρονολογεί την πυραμίδα στον 4ο π.Χ. αιώνα, άποψη που ενστερνίζονται ακόμα και σήμερα οι αρμόδιοι φορείς και το Υπουργείο Πολιτισμού σε σχετική σελίδα του στο δίκτυο (βλ. Πυραμίδα Ελληνικού).

Ο Ρ. Σκράντον (R. Scranton – διευθυντής άλλης Αμερικανικής αποστολής), που μελέτησε τα κεραμικά, υποστηρίζει ότι ο νεολιθικός πέλεκυς “απλά, μπορεί να μεταφέρθηκε από κάπου μακριά σαν κάτι αξιοπερίεργο”. Αλλά το πως μπορεί να διατηρήθηκε ο νεολιθικός πέλεκυς “κάπου μακριά” για 2.500 τουλάχιστον χρόνια, να μεταφέρθηκε ως “κάτι αξιοπερίεργο” τον 4ο π.Χ. αιώνα στην πυραμίδα του Λιγουριού και να διατηρήθηκε στη νέα του θέση για άλλα 2.300 χρόνια, είναι ένα εύλογο ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί.

Η πυραμίδα της Καμπίας

Στην περιοχή της Νέας Επιδαύρου υπάρχει η «πυραμίδα της Καμπίας», που ανακαλύφθηκε το 1993 από έναν δάσκαλο. Οι διαστάσεις της είναι: βόρεια πλευρά = 7. 78 μέτρα, νότια πλευρά = 8. 87 μέτρα, ανατολική και δυτική πλευρά = 8. 4 μέτρα – έκαστη. Κοντά στο Λυγουριό της Αργολίδος βρίσκεται η «πυραμίδα του Λυγουριού» την οποία περιγράφει και ο Παυσανίας.

Η πυραμίδα βρίσκεται στα βόρεια του σημερινού δρόμου που ενώνει το Ναύπλιο με το ιερό του Ασκληπιού της Επιδαύρου. Οι διαστάσεις της πυραμίδος είναι: βόρεια πλευρά = 14 μέτρα, νότια πλευρά = 12 μέτρα, ανατολική πλευρά = 12. 75 μέτρα και δυτική πλευρά =12. 5 μέτρα.

Η πυραμίδα αυτή χρονολογήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών – με την μέθοδο της οπτικής θερμοακτινοβολήσεως – στο 2100 (με διακύμανση 610 ετών) π.Χ!!! Κατά τον μελετητή L. E. Lord η πυραμίδα αυτή, μετά το 2ο μισό του 4ου αιώνα π.Χ., χρησιμοποιήθηκε ως μικρό φρούριο.

Πηγές:
-Λάζος Χ., Πυραμίδες στην Ελλάδα
-Γιώργος Μουσταΐρας
-Ιστολόγιο visaltis.net