Γεννημένος το 1899, στην Δαλαμανάρα του Άργους, πενήντα μέτρα από το πατρικό μου σπίτι, ο Μίμης Μουσταΐρας του Πέτρου, ήταν γνωστός και με το παρανόμι «Τσιμπλής», για να τον ξεχωρίζουν από τον συνεπώνυμο δεύτερο ξάδερφό του και αδερφό του πατέρα μου Μίμη, γεννημένο το 1895, γνωστόν και ως «Κοκκίνη».
Όπως χιλιάδες Ελληνόπουλα, πολέμησε κι αυτός στην εκστρατεία της Μικράς Ασίας και ήταν από τους τυχερούς, που γύρισαν σώοι από ‘κει, παρόλο που έλαβε μέρος, μεταξύ των άλλων μετώπων και στις πολυαίμακτες μάχες του Εσκί Σεχίρ. Μνήμες φοβερές, που τον στοίχειωναν την υπόλοιπη ζωή του.
Αφού επέστρεψε στο χωριό και έβαλε σε μια σειρά την ζωή του, πήρε την απόφαση να παντρευτεί. Τη νύφη του την προξένεψε η πρώτη του ξαδέρφη, η Ελένη Παπανδριανού από του Λάλουκα. Ήταν η Ρήνα Τσίγκα του Αλέξη, γεννημένη το 1903.
Ήταν Αποκριά, που τα κορίτσια στο χωριό, εκεί στην Άγια Κυριακή, είχαν στήσει το χορό, όταν πήγε ο μπάρμπας μου να δει την υποψήφια νύφη. Κρατώντας έναν φακό, έριχνε κάπου – κάπου το φως προς το μέρος τους για να σχηματίσει εικόνα. Οπότε, η μετέπειτα θειά μου, που έσερνε το χορό και μη γνωρίζοντας πως αυτή ήταν το αντικείμενο της… έρευνας, σχολίασε:
«Κορίτσια, κάποια θα παντρευτεί σήμερα!»
Το ζευγάρι στο Κεφαλάρι, όρθιοι δεξιά
