Το «παράθυρο της ίασης» έξω από το Ναύπλιο

Στην κορυφή ενός μικρού λόφου στα Λευκάκια Ναυπλίου, ένα λιτό ξωκλήσι κουβαλά εδώ και πολλά χρόνια μια παράδοση που προκαλεί συγκίνηση και περιέργεια. Είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ένα εκκλησάκι που οι παλαιότεροι της περιοχής έχουν συνδέσει με την ελπίδα για ίαση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άρρωστα παιδιά.

Δεν είναι όμως κάποια εικόνα ή ένα αντικείμενο στο εσωτερικό του ναού που βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της παράδοσης. Είναι ένα μικρό παράθυρο στη βόρεια πλευρά της εκκλησίας.

Εδώ και γενιές υπάρχει η πίστη ότι το πέρασμα μέσα από αυτό έχει ιδιαίτερη δύναμη. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, όταν ένα παιδί ήταν άρρωστο, οι δικοί του το έφερναν στο ξωκλήσι και το περνούσαν τρεις φορές μέσα από το συγκεκριμένο παράθυρο, προσευχόμενοι στον Άγιο Ιωάννη για τη γιατρειά του.

Μια απλή κίνηση που μέσα στα χρόνια απέκτησε ισχυρό συμβολισμό και έμεινε ζωντανή στη μνήμη των κατοίκων. Για τους πιστούς δεν ήταν απλώς ένα τοπικό έθιμο, αλλά μια πράξη πίστης και ελπίδας, σε δύσκολες στιγμές για μια οικογένεια. Το μικρό εκκλησάκι βρίσκεται στη νότια πλευρά των Λευκακίων, πάνω στον χαμηλό λόφο απέναντι από τον οικισμό.

Η ιστορία του τόπου, πάντως, φαίνεται πως ξεκινά πολύ πριν από την ανέγερση του ναού. Το ξωκλήσι έχει χτιστεί επάνω στα ερείπια αρχαίου οικοδομήματος. Οι μικρές διαστάσεις του κτίσματος, οι χαμηλές θύρες και το τοξωτό προσκυνητάρι πάνω από την είσοδο αποτελούν στοιχεία που επιτρέπουν τη χρονολόγησή του στην Οθωμανική περίοδο.

Κι όμως, ανάμεσα στα αρχαία ερείπια, τις παλιές τοιχογραφίες και την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, αυτό που έκανε το ξωκλήσι γνωστό στους ανθρώπους της περιοχής παραμένει εκείνο το μικρό παράθυρο. Ένα άνοιγμα στον πέτρινο τοίχο που για πολλές οικογένειες δεν ήταν απλώς ένα παράθυρο, αλλά ένα πέρασμα γεμάτο πίστη, προσευχή και προσδοκία για τη γιατρειά ενός παιδιού.