Δώδεκα χρόνια από την τραγωδία στο Άργος
Η μάχη ζωής της Ασπασίας Μπόγρη
Δώδεκα χρόνια πέρασαν από το μεσημέρι του Αυγούστου του 2013, όταν η τοπική κοινωνία του Άργους αλλά και ολόκληρη η Ελλάδα συγκλονίστηκαν από το αποτρόπαιο έγκλημα που σημάδεψε τη ζωή της Ασπασίας Μπόγρη. Τότε, ο ίδιος της ο πατέρας την πυροβόλησε εξ επαφής στο κεφάλι, επιχειρώντας να εκδικηθεί τη μητέρα της, και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.
Η μάχη της Ασπασίας
Παρά τις μηδενικές πιθανότητες επιβίωσης, η Ασπασία όχι μόνο έζησε, αλλά συνεχίζει μέχρι σήμερα να δίνει μια άνιση μάχη. Στο πλευρό της βρίσκεται η μητέρα της, Σπυριδούλα Φατούρου, που από την πρώτη στιγμή στάθηκε όρθια, αρνούμενη να εγκαταλείψει το παιδί της. Μια μητέρα-στήριγμα, που με τη δύναμή της κράτησε ζωντανή την ελπίδα μέσα στα ερείπια μιας οικογενειακής τραγωδίας.
Το μήνυμα της μητέρας
Κάθε χρόνο, τον Αύγουστο, η Σπυριδούλα βρίσκει τη δύναμη να μοιράζεται με τον κόσμο λίγα λόγια που ξεχειλίζουν αγάπη και πόνο. Φέτος, έγραψε:
«Δώδεκα χρόνια παιδί μου… Μαμά, βοήθεια μαμά… Από τότε σιώπησες, μα τα μάτια σου ουρλιάζουν…»
Λόγια που συγκλόνισαν ξανά, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι η ιστορία της Ασπασίας παραμένει ζωντανή μέσα από τη δύναμη της μητρικής αγάπης.
Το χρονικό της τραγωδίας
Στις 12 Αυγούστου 2013, μετά από ένα γεύμα με τον πατέρα της, η 17χρονη τότε Ασπασία βρέθηκε αντιμέτωπη με τον εφιάλτη. Στην πλατεία Λαϊκής Αγοράς του Άργους, ο πατέρας της, Γιώργος Μπόγρης, την πυροβόλησε στο κεφάλι. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε στο σπίτι του, όπου αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Δέκα ημέρες αργότερα κατέληξε στο Τζάνειο νοσοκομείο.
Ο 47χρονος δραστηριοποιούνταν στον χώρο των περιπτέρων και των ψιλικών. Χτυπημένος από την οικονομική κρίση και βυθισμένος στα χρέη, δεν μπόρεσε να διαχειριστεί την απόφαση της συζύγου του να φύγει από το σπίτι μαζί με την κόρη τους. Η πίεση και οι συνεχείς καβγάδες κορυφώθηκαν, οδηγώντας στην ανείπωτη τραγωδία.
Λίγο πριν την πράξη του, είχε αφήσει σημείωμα, γράφοντας:
«Κανονικά θα έπρεπε να σκοτώσω εσένα, αλλά επειδή θα ζήσεις όσο ζήσεις με το βάρος του θανάτου της, θα είναι καλύτερα».
Η κοινωνική διάσταση
Η πράξη του χαρακτηρίστηκε τότε ως αποτέλεσμα πιθανής ψυχικής διαταραχής, η οποία, όμως, δεν είχε ποτέ διαγνωστεί. Ωστόσο, για τη μητέρα και το παιδί, η πραγματικότητα ήταν και παραμένει αμείλικτη.
Η ιστορία της Ασπασίας δεν είναι απλώς μια οικογενειακή τραγωδία. Είναι μια κραυγή ενάντια στη βία μέσα στο σπίτι, μια υπενθύμιση για την ευθύνη που φέρει κάθε γονιός απέναντι στο παιδί του και, ταυτόχρονα, ένα παράδειγμα του πώς η αγάπη της μητέρας μπορεί να μετατρέψει την απόγνωση σε αντοχή.
