Η κραυγή αγωνίας του πατέρα, οι κινητοποιήσεις των υγειονομικών, οι παρεμβάσεις εισαγγελέα και τα σοβαρά προβλήματα με τις ετοιμόγεννες «έφεραν» τρεις παιδίατρους στο Νοσοκομείο του Άργους.

Μέχρι τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη έφτασαν και προσωπικές καταγγελίες για την έλλειψη παιδιάτρου στο Νοσοκομείο του Άργους, καθώς εάν κάποιο παιδί στην περιοχή χρειαστεί νοσηλεία, θα πρέπει να διακομιστεί στην Αθήνα ή την Τρίπολη.

Πριν από λίγο καιρό, μάλιστα, χρειάστηκε εισαγγελική εντολή για να βρεθεί ιδιώτης παιδίατρος να συνοδεύσει παιδί με σπασμούς με το ασθενοφόρο στην Αθήνα.

Παράλληλα, πρωτόγνωρες συνθήκες βιώνουν και οι ετοιμόγεννες γυναίκες που απευθύνονται στο νοσοκομείο του Άργους για να γεννήσουν.

Σύμφωνα με τους γιατρούς, οι επίτοκες υποχρεώνονται είτε να έχουν τον δικό τους προσωπικό ιδιώτη παιδίατρο ή να παραπεμφθούν σε άλλο νοσοκομείο, είτε να υπογράψουν ότι θα γεννήσουν με κίνδυνο για τη ζωή του παιδιού (κάτι που επισημαίνεται και στην υπεύθυνη δήλωση), αν η γέννα πραγματοποιηθεί εκεί και σημειωθεί οποιασδήποτε επιπλοκή.

Πέρα από τις μακροχρόνιες κινητοποιήσεις των υγειονομικών της περιοχής, αλλά και την παρέμβαση εισαγγελέα σε κάποιες περιπτώσεις, το θέμα έφτασε μέχρι το γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς γονέας του έστειλε επιστολή-κραυγή αγωνίας με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος Κουβαράς που είναι πατέρας δύο παιδιών κατήγγειλε ότι δεν υπάρχει κανένας παιδίατρος στα δύο νοσοκομεία της Αργολίδας.

Το 2016, μαζί με τη σύζυγο του, αποφάσισαν να φύγουν από την Αθήνα και να εγκατασταθούν μόνιμα στο Ναύπλιο, φτιάχνοντας την οικογένειά τους και τη δική τους επιχείρηση: Ένα ραφείο και μικρό μουσείο-εκθετήριο για την ιστορία των υφαντικών υλών στην Αργολίδα.

Σήμερα ωστόσο, επτά χρόνια μετά και έχοντας πλέον αποκτήσει δύο αγόρια -ηλικίας επτά και τεσσάρων ετών σήμερα- αναγκάστηκε να απευθυνθεί με επιστολή του στο γραφείο του πρωθυπουργού, καθώς όπως λέει, μια σειρά γεγονότων τον οδήγησαν στο τρομακτικό συμπέρασμα ότι η οικογένειά του βρίσκεται «στον αέρα», αν κάποια στιγμή κάτι δεν πάει καλά.

Μετά από όλες αυτές τις καταστάσεις, σήμερα, Δευτέρα, δημοσιεύτηκε από το υπουργείο Υγείας στη «Διαύγεια» ο διορισμός της παιδιάτρου Ελένης Παπαδάκου, επιμελήτριας Β, στο Νοσοκομείο της Αργολίδας και ακολούθησε ο διορισμός ακόμα δύο παιδιάτρων.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή του πατέρα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη

«Αξιότιμε κε. Πρωθυπουργέ,

Παίρνω το θάρρος να σας γράψω σχετικά με ένα θέμα το οποίο απασχολεί καίρια τον τόπο στον οποίο κατοικώ. Ονομάζομαι Κωνσταντίνος Κουβαράς, έχω σπουδάσει πολιτικός μηχανικός και βυζαντινή ιστορία, και το 2016 αποφάσισα να εγκαταλείψω τη δουλειά μου στα δημόσια έργα και την Αθήνα και να έρθω να ζήσω στο Ναύπλιο.

Η απόφαση αυτή πάρθηκε από κοινού με τη γυναίκα μου, Χριστίνα Κατωπόδη, η οποία έχει σπουδάσει λογιστική και δούλευε στην πάλαι ποτέ Εμπορική στον τόπο καταγωγής της την Λευκάδα, απ’ όπου επίσης αποχώρησε.

Στο Ναύπλιο δημιουργήσαμε μια μικρή οικοτεχνία ραφής όπου παράγουμε κοντομάνικα μπλουζάκια. Στο πωλητήριό μας έχουμε δημιουργήσει ζωντανό ραφείο και μικρό μουσείο-εκθετήριο για την ιστορία των υφαντικών υλών στην Αργολίδα τον 20ο αι. με συναφή βιβλιοθήκη. Αναφέρω τα ως άνω, ώστε να σας παρουσιάσω την κουλτούρα μας και τι άνθρωποι είμαστε.

Τα πιο σημαντικά όμως δημιουργήματά μας, είναι οι δύο μας γιοι, επτά και τεσσάρων ετών αντίστοιχα. Όπως φαντάζεστε λόγω των γενικότερων επιβαρυμένων υγειονομικών συνθηκών τα τελευταία χρόνια, καθώς και λόγω της ηλικίας των παιδιών, αντιμετωπίζουμε, ιδίως τους χειμερινούς μήνες, οξύτατο πρόβλημα με αλλεπάλληλες γρίπες, ιώσεις, κρυώματα, κορονοϊούς κλπ.

Εν τω μεταξύ όσο οργανωμένος και αν είναι κάποιος σε ιδιωτικό επίπεδο με παιδιάτρους, γνωρίζετε πολύ καλά, ότι αυτό δεν επαρκεί και ότι σε κρίσιμες στιγμές η επίσκεψη σε κάποιο δημόσιο νοσοκομείο κρίνεται επιτακτική. Στην περιοχή μας, ευτυχώς, υπάρχουν δύο νοσοκομεία, του Ναυπλίου και του Άργους.

Μέχρι πριν το ξέσπασμα της πανδημίας, υπήρχαν κάποιες ελλείψεις σε παιδιάτρους αλλά υπήρχε ροή στα επείγοντα και την περίθαλψη. Όμως τα τελευταία 2-3 χρόνια, οπότε και οι ανάγκες πολλαπλασιάστηκαν, το σύστημα στο παιδιατρικό τμήμα των δύο αυτών νοσοκομείων κυριολεκτικά κατέρρευσε.

Συγκεκριμένα, το Νοσοκομείο του Άργους, δεν έχει ούτε έναν παιδίατρο, και μόνον το τελευταίο διάστημα έρχεται, μόνον για τα τακτικά ιατρεία (Δευ.-Παρ.), το πρωί μέχρι τις δύο, ένας παιδίατρος από το κέντρο υγείας του Λυγουριού. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι όταν εφημερεύει το Άργος, το οποίο γίνεται εναλλάξ με το Ναύπλιο, μέρα παρά μέρα, είμαστε στο έλεος, γιατί απλά δεν υπάρχει κανείς.

Επίσης στο Νοσοκομείο του Ναυπλίου, υπάρχει μόνον μια παιδίατρος, η οποία κυριολεκτικά σηκώνει, νοσοκομειακά, όλο το βάρος των δύο πόλεων και της ευρύτερης Αργολικής πεδιάδας, χωρίς να δύναται να κάνει εισαγωγή σε κάποιο παιδί, όταν αυτό απαιτείται, καθώς είναι μόνη της, και αναγκαστικά να το στέλνει στην Τρίπολη, στο Παίδων κλπ., με ότι συνεπάγεται, κατά περίπτωση, η καθυστέρηση της διακομιδής αυτής για την υγεία του μικρού ασθενή.

Απ’ όσο γνωρίζω μετά από πολύ καιρό, και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2022, προκηρύχθηκαν τρεις θέσεις παιδιάτρων στο Άργος χωρίς όμως ακόμη να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία.

Στο Ναύπλιο είχε προκηρυχθεί μια θέση το 2021, και η προκήρυξη κηρύχθηκε άγονη την άνοιξη του 2022, καθώς δεν παρουσιάστηκε κανείς ενδιαφερόμενος.

Αυτό έγινε, καθώς οι εν δυνάμει ενδιαφερόμενοι παιδίατροι γνώριζαν την κατάσταση και δεν ήθελε κανείς να σηκώσει το βάρος για όλη την περιοχή με μόνο μια ακόμη συνάδελφο. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει άλλη προκήρυξη πρόσληψης παιδιάτρου για το Νοσοκομείο Ναυπλίου.

Θα ήθελα να τονίσω, ότι παρότι πληθυσμιακά μπορεί να μη μιλάμε για πολύ μεγάλες πόλεις, παρόλαυτα η Αργολίδα αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες κοιτίδες του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού (Μυκήνες, Επίδαυρος κλπ) με αξιοσημείωτη ανάπτυξη, επακόλουθα, του τουρισμού αλλά και της αγροτικής παραγωγής.

Αυτό οδήγησε σε ένα μεγάλο κύμα εσωτερικής μετανάστευσης κυρίως νέων ανθρώπων όπως εμείς, οι οποίοι, επιλέγουν την περιοχή για να δημιουργήσουν οικογένεια. Άρα το ποσοστό των παιδιών σε σχέση με τον γενικότερο πληθυσμό, είναι πολύ μεγάλο, καθώς στην περιοχή υπάρχουν πάρα πολλές οικογένειες αναλογικά.

Επίσης οκτώ μήνες τον χρόνο, από αρχές Μαρτίου έως τέλη Οκτωβρίου, η περιοχή βουλιάζει από κόσμο λόγω τουρισμού. Υπάρχουν μέρες που το Ναύπλιο, κυριολεκτικά, δεν μπορεί να σηκώσει τόσο κόσμο. Πόσο μάλλον, που τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός στην περιοχή ενισχύεται όλο και περισσότερο, και η διεθνής θέση του τόπου μας γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Ενώ δεν πρέπει να λησμονούμε ότι λόγω της γεωγραφικής της θέσης και άλλων πλεονεκτημάτων έχει επιλεγεί ως τόπος κατοικίας και από πλείστες οικογένειες με παιδιά με ειδικές ανάγκες – δεξιότητες.

Λόγω της προηγούμενης δουλειάς μου, η οποία ήταν στο χώρο των δημοσίων έργων, και είχα λόγω αυτού επαφές με διάφορους δημόσιους φορείς, έχω αποκτήσει ευρεία εικόνα του πως λειτουργεί η κρατική δομή σε πολλές εκφάνσεις της.

Γι’ αυτό και γενικά σαν άνθρωπος δεν μεμψιμοιρώ και πάντα βλέπω το θετικό, επιλέγοντας συνειδητά κρατικές ή ημικρατικές υπηρεσίες (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Εθνική Τράπεζα κλπ.). Καθώς παρόλες τις ελλείψεις, επειδή την γνωρίζω από μέσα, πιστεύω στην πολιτεία και στις κρατικές υπηρεσίες προς τον πολίτη και τις στηρίζω όπως μπορώ.

Λόγω των ως άνω, γνωρίζω πολύ καλά ότι στις διαδικασίες ολοκλήρωσης πρόσληψης, όπως στην προκειμένη περίπτωση, εμπλέκονται πλείστοι φορείς, και τις περισσότερες φορές χρειάζεται πολύς χρόνος. Όμως, συγχρόνως, γνωρίζω ότι ακριβώς επειδή απαιτείται πολύς χρόνος, όταν ανακύπτουν ζωτικής σημασίας ανάγκες, η κυβέρνηση οφείλει, με την ανάλογη πολιτική βούληση, να βρει τις έκτακτες εκείνες λύσεις, ώστε και να καλυφθεί άμεσα το μεγάλο κενό και να επισπευστεί αντίστοιχα ο χρόνος ολοκλήρωσης των απαιτούμενων διαδικασιών.

Επιπρόσθετα, θα ήθελα να ζητήσω να μην απαξιωθεί το Νοσοκομείο Ναυπλίου και να ενισχυθεί και αυτό με τουλάχιστον 3 παιδιάτρους, καθόσον το Ναύπλιο αποτελεί μια από τις ναυαρχίδες τουρισμού στην Ελλάδα, όπου το διεθνές ενδιαφέρον μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο.

Τέλος, μην ξεχνάμε ότι ασχέτως οικονομικής δυνατότητας του Έλληνα πολίτη, την κρίσιμη στιγμή, θα απευθυνθεί στα επείγοντα των δημοσίων νοσοκομείων, επειδή αυτά είναι που δέχονται τους πάντες, όλες τις φυλές του κόσμου και όλες τις κοινωνικές τάξεις, οπότε αυτοί οι γιατροί είναι στην πρώτη γραμμή του μετώπου, και άρα οι πιο ετοιμοπόλεμοι να αντιμετωπίσουν τις πιο δύσκολες περιπτώσεις.

Ελπίζω, λοιπόν, άμεσα να βρεθεί λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η περιοχή μας, καθώς με πολιτική βούληση είμαι απόλυτα πεπεισμένος και εν γνώση μου, ότι όλα τα εμπόδια υπερπηδούνται, μέχρι να τελεσφορήσουν και οι συμβατικές διαδικασίες πρόσληψης.

Με εκτίμηση,

Κωνσταντίνος Κουβαράς»

Πηγή